Napolyon vs İspanyol Kral

Epey zaman oldu yazmayalı.. Elbette biliyorum bunu ancak yazamama sebeplerimden en önemlisi yurtta kalıyor olmam. Üniversite öğrencisi olduk ilk seneyi yurtta geçirmek farz oldu. Yapacak bir şey yok... Şu sıralar vizelerin bitmesi ve benim eve dönmemden kaynaklanan bir boşlukla aynı zamanda bilgisayarımla vakit geçirmeye başlayabilmem 'blogu fazla ihmal ettik , yazmaya devam' dememi sağlayabildi. Yazamama sebebi açıkladıktan sonra geçelim anlatağımız konuya.

Tarih hocamız anlattı. Napolyon ile ilgili bir hikâye bu. Hepinizin anlayacağı üzere tabii ki hoşuma gittiği için yazıyorum. Ancak yazmadan önce şu hikâyeyi internette araştırayım dedim. Hocanın anlattığından farklı bir şey vardı o da fazla önemsenecek bir şey değil zaten. Evet efendiim geçelim artık şu hikâyeye. Yeterince uzadı buraları.

Kolomb'un yumurtası

Yazma gereği duymamıştım taa ki Seyrusefer'in yazmış olduğu Kolomb'un yumurtası adlı yazıyı görmeden önce. Şuan yazdığım şeyler onun yazısından tamamen farklı olmakla beraber aynı konudur. Tarih hocamız anlatmıştı. Tebessüm ettirmişti beni hocamız sağolsun.Olay şöyle gelişmiş efendim... Kristof Kolomb bildiğiniz üzre Cenovalı bir kaşif. Amerika'yı keşfetmiş ancak orayı Hindistan sanmıştır falan filan. Bilirsiniz yani...O keşifleri yapmadan önce kraliçeden üç adet gemi istemiş. Keşif yapıcam arkadaş diyerekten. Kraliçe başta direnmiş ancak daha sonraları olay tatlıya bağlanmış ve gemiler Kolomb'a verilmiş. Verilmiş ancak gemilerde mürettebat eksikmiş. Kolomb ona da bir çare bulmuş. Zindanlardan idamını bekleyen insanları toplatmış ve onları mürettebat yapmış. Sonunda yola çıkabilmişler. Amaç yeni yerler bulmak ancak o yeni yer dediğimiz yerler var mı bilinmemekte tabi. Sürekli okyanusta ilerlemekteler. Belirli bir zaman geçtikten sonra açlık başlar tabi ki. Açlığa dayanamayan mürettebat kaptan Kolomb'tan geri dönelim isteğinde bulunur ancak geri döndükleri anda Kolomb'un kellesi uçurulacaktır. Bunu adı gibi bilmektedir Kolomb. Bu yüzden aklını kullanır. Gemide kalan ve kendisinde olan son yumurtayı mürettebata götürür "Bu yumurtayı düz tutabilirseniz döneriz ama ben düz tutarsam yola devam ederiz" der. Mürettebat birkaç hafta bu işle uğraşır. Yapan çıkamaz. Bu olayla uğraşırken tabii ki yola devam edilir. Olaydan sıkılanlar Kolomb'a sen tut da görelim gibisinden bir soru yöneltir. Kolomb gayet soğuk kanlı bir şekilde yumurtanın yayvan ucunu düz bir yere yerleştirir hafifçe yere doğru bastırır. Yumurta kırılmaz ancak düz durur. Çatlamaya ramak kalmıştır. Yumurta düz durmaktadır. Mürettebat şaşırır aynı zamanda üzülür çünkü yola devam edilecektir. Birkaç gün sonra da kara görünmüştür ...

Biraz tebessüm...

Biraz tebessüm etmek amacıyla yazmak istedim bu yazıyı.Çünkü duyduğumda da çok hoşuma gitmişti.Baş kahramanımız Martin Luther.Bildiğimiz üzre Martin Luther optimistlikten (iyimserlik) çok pesimistliği (kötümserlik) benimsemiş bir düşünce akımcısıydı.Hristiyanlık dininin Katolik mezhebinde papanın elinde bulunan endülüjansı da pek anlayamamışlıktan ziyade nedir abi bu , insan hiç cennetten arsa satabilir mi diyenlerden ve buna karşı çıkanlardandır.Gelelim hikayemize.Bu düşünceye karşı çıkan Luther , bu diğer dünyadan arsa satan kişinin (papanın demiştik) karşısına çıkar ve cehennemin tapusunu ister.Uzun uğraşlar sonucu bu isteği yerine getirilir makul bir ücret karşılığı tabiki.Eline cehennemin tapusunu aldığı gibi bulduğu ilk kürsüye çıkar ve şöyle bir açıklamada bulunur.İnsanlar ... Cehennemin tapusunu almış bulunmaktayım , boşuna cennetten yer almaya çalışmayın istesenizde artık sizi cehenneme almam hepiniz cennetliksiniz.Akıl dolu bu olay papanın Luther'i aforoz etmesiyle sonuçlanır.Bizde bu olaya biraz tebessüm ederiz artık.